Айнұр Төлеудің «Тамшы» өлеңі жайында ақын, Мемлекеттік сыйлықтың иегері Тыныштықбек Әбдікәкімұлы «Бір тамшы барады әйнектен тайғанап. Тайғанақ тірлікті аймалап…». Былай қарасаңыз, ол сурет натурализмге тән қарапайым образ бояулары сияқты. Алайда, өлеңнің алғашқы
Бақытбек Бәмішұлы. Қоңыр көңілді жылытқан қымыз.
Біз («Ұлттық құндылық: қазақ этнографиясы, Зейнолла Сәнік – 90» атты республикалық экспедиция» құрамы) оңтүстік-батысқа қарай бет бұрдық. Бағытымыз Жаңа Арқа. Табиғаттың ғажайыптығын айтсайшы, ойпаттан жонға, жоннан жотаға, қырдан қыратқа шыққандай болады екенсің.
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы. Қас қақпашы Шерхан Қалмырзаға
Арыстансың, Қалмырза! Саған халқың, Хан да ырза! Жалғыз шапқан жауына, Жалаңтөс те, Жаңғыр да!… Алыптармен алыстың, Қамалды бермей қарыстың! Оққа тосқан кеудеңнен, Отын көрдім намыстың! Алтын құрсақ мекенің, Жетенің не екенін, Таныттың
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы. Карлаг – Қарағанды еңбекпен түзеу лагері
«Ұлттық құндылық: қазақ этнографиясы, Зейнолла Сәнік – 90» атты республикалық экспедиция» құрамы Карлаг – Саяси қуғын-сүргін құрбандарын еске сақтау музейін айналып өту мүмкін емес еді. Қарлагта көргенімді жазайын деп оқталғанда тасырқаған аттай
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы. Сәкен Бөкейхановқа «Сен, төбет!» деді ме?
«Ұлттық құндылық: қазақ этнографиясы, Зейнолла Сәнік – 90» атты республикалық экспедиция» келесі ат басын тіреген жері әйгілі Әлімханның қабырына барып зиярат ету. Біздің жұрт Әлімханды жете біле бермейді. Әлімхан Әбеу атты оқымысты,
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы. Қасым. «Ұлттық құндылық: қазақ этнографиясы, Зейнолла Сәнік – 90» атты республикалық экспедиция» күнделігінен
Алдыңғы ақпараттық жазбамда айтқанымдай біз өз сапарымызды әуелі Қарағандыдағы ұлттың ұлағатты ұлдарына тағзым етіп, содан кейін экспедицияны ары қарай жалғастыруды мұрат тұттық. Міне алдымызда төбесін зау биікке тіреген қазақтың қаһарман ақыны Қасым
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы: Абай – құдырет, қазағым – сүйікті Анам (поэма)
Ақын Абай ақын емес, Абай – құдырет… Жамбыл Қулық ойым жыл-жылда құлындады. Қызым келді төркіндеп Ұрымдағы. Анада бардым, анда жоқ, мұнда бардым… Қара жердің Қарауыл ұжымағы. Абай екен ақылдан айнымайтын, Заман екен
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы: Үрбике – 7. (әңгіменің соңы)
Мүмкін ауылға Шымырдан шай қайнатым уақыт бұрын жетіп, келген шаруасын мәлім етті. Үйде төрт көз түгел екен. Жандәулеттің қарт шешесі бар екен. – Көтек, мына жігіт не деп отыр, – деп орнынан
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы: Үрбике-6. ( Жалғасы. Әңгіме)
Шымыр оң босаға жақтағы төсектің бас жағындағы адал бақанда ілулі тұрған бес атар маузер мылтығын алып, алдына көлденеңінен тастап, май шылаған шүберекпен құндағын тазалап, онан кейін оқпанын ысқылап сүртті. Көп жыл ұсталмаған,
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы: Үрбике – 5. (Жалғасы, әңгіме)
Шымыр түрмедегі жеті жыл, алты айлық жазасын толық өтеп шыққанда жиырма тоғыз жаста еді. Бірақ, екі жағын қаптай өскен қаба сақалы оны өзінің тұрғыластарынан едәуір егде көрсететін. Түрмеден түлеп, тынығып шықпаса да,
ТолығырақБақытбек Бәмішұлы: Үрбике – 4 (жалғасы. Әңгіме)
Сөйткен Үрбике үміт жібін үзбей табаны күректей жеті жыл тапжылмай отырып, күйеуін күтті. Бастабында жұрт «неткен арлы, неткен махаббат, неткен төзім, өзің сүйгенді алма, өзіңді сүйгенді ал деген осы» деп тамсанып, таңғалып,
Толығырақ